شماره ۵۵ خپلواکی-آزادی منتشر شد دراین شماره مطالب ذیل را میخوانیم.

· د مزدور دولت او اشغالگرو په وړاندی د خلکو مبارزه، ښه انتخاب دی

·از تجاوز نظامی 6 جدی 135۸سوسيال امپرياليسم شورویبرضد اشغالگران امريکا، بيآموزيم !

·  به دفاع از مردم ستمديده فلسطين بپاخيزيد و  عليه صهیونیزم و امپرياليزم بسيج شويد !

· نقش واثر گذاشتن رسانه های جمعی  بر اذهان عامه

· رئيس جمهور بوش و بوسهء جانانه

· بارک اوباما - بوش سياه، مهرهء ديگر از  ماشين سرکوب امپرياليزم امريکا

·  اخبار و تبصره :

  سفر آقای طبيبی به افغانستان، حمايت آقای محيط  از مزدوران امپرياليزم سرخ

·  سياست امپرياليزم امريکا، در پاکستان

·   قصر عروسی "اورانوس" و دخمهء سرد و خموش

    يکی از سيری می ترکد وديگری از گرسنگی می ميميرد

·  سال هفتم اشغال افغانستان توسط اشغالگران برهبری امریکا وموقف ما

برای دسترسی به فایل پی دی اف شده لطفا روی خپلواکی ـ آزادی کلیک کنید.

...........................................................................................

تجاوزنظامی 6 جدی 1358 سوسيال امپرياليسم شوروی به افغانستان

را تقبيح می نمائيم!

(ن) رزم

قوای120هزار نفری ارتش شوروی در 6 جدی  1358 (27 دسامبر1979) ازطريق آسمان و زمين بکشور ما سرازيرشده و در مناطق حساس و مهم آن، مستقر گرديد.  اين نيروها،  مزدور وفادار شان حفيظ الله امين  را که تا زمان کشته شدن تصور نمی کرد که حمله کنندگان، روسها باشند، تيرباران و عدهء از دستيارانش راتحت نام بانديست، زندانی نمودند. در شامگاه 6 جدی ببرک کارمل از راديوی تاشکند سخنرانی نمود و متعاقباً روی کار آورده شد در حاليکه پيشبرد امور لشکری وکشوری بعهدهء روسها بود.

در روز ورود قوای اشغالگر مردم افغانستان با آرامش وسکوب تانکها و طيارات غول پيکر آن ها را نظاره کرده و نسبت به خوشی وشعف متجاوزين و مزدوران تازه بدوران رسيده نفرت و انزجار خود را نشان دادند.

اگر تاريخ کشور را ورق بزنيم می بينيم که در اين سر زمين هيچ يک از تهاجمات برای مهاجمين،  پايان خوشی نداشته است. زمانيکه نيروی بيست هزار نفری انگليس ها در چاونی کابل گير کرده بود، نفوس شهر کابل شصت هزار نفر بود وازاين نيروی تا دندان مسلح و مجهز تنها داکتر برايدن نيمه جان آنهم بخاطر رساندن پيام توانست به اردو گاه انگليس ها، برسد.

روسهای مهاجم غرق در مستی حاکميت،  تاريخ افغانستان را، از ياد بردند. ببرک کارمل و بادارانش تمام جنايات دوره  ترکي- امين را بگردن امين انداختند و ياران وفادار شان را از زندان پلچرخی وساير زندانهای کشور رها نموده و جای شان را به آزاديخواهان وطن پرست دادند.

هنوز چندی از استقرار نيرو های مهاجم به کشور نگذشته بود که قيام ها ونبرد ها شديد تر شد و سراسر کشور را در بر گرفت . قيام 3 حوت مردم کابل و حومه متجاوزين و دولت مزدور را هراسان و شديدا نگران ساخت، آنها برای بقای حاکميت شان  قيام کنندگان را همچون قيام کنندگان 24 حوت سال 1357 مردم هرات و حومه، بگلوله بستند و هزاران تن از بهترين فرزندان خلق افغانستان را به خاک و خون کشيدند، ولی هرقدر بيشتر کشتند، بستند وبه زنجير کشيدند، مقاومت ومبارزهء مردم افغانستان در برابر آنها بيشتر و بيشتر شده رفت.

قوای اشغالگر و رژيم مزدور طی ده سال موجوديت شان بخاطر تسلط بر خلق افغانستان مرتکب جنايات بيشماری شدند. آنها در اين مدت يک و نيم مليون انسان آزاده را بخاک و خون کشيده و دو مليون نفر را مجروع و معلول و مليونهای ديگر را آواره ساخته و کشور ما را به ويرانه مبدل نمودند، ولی نتواستند مردم افغانستان را با خود همراه و هم نظر سازند. روز بروز شهر ها کوچک و کوچک تر شده می رفت و بر خرابی ها، افزوده می شد، ولی مقاومت و مبارزهء مردم افغانستان که بهترين فرزندان خود را در راه آزادی ميهن شان فدا نمودند، ادامه يافت. تا اينکه سوسيال امپرياليسم شوروی بزانو در آمده و متلاشی گرديد.  اگر چه نيرو های شوروی با سر افکندگی از افغانستان خارج شدند، ولی دستآورد مبارزات مردم افغانستان بعلت عد م مو جودیت رهبری انقلابی توسط احزاب جهادی به امپرياليست های غربی تسليم گرديد.

دولت مجاهدين که توسط امپرياليست های غربی در پشاور، سر هم بندی شد با اعلام عفو عمومی جنايت کاران خلق و پرچم و ارتش وخاد دولت مزدور را به خدمت گرفت. چپاولگری ها و تصفيه حسابهای احزاب جهادی شهر کابل را به ويرانه مبدل کرد و منجر به کشته و آواره شدن هزاران نفر از هموطنان ما گرديد.

طالبان که با طرح امريکا توسط پاکستان و کشور های عربی ايجاد گرديدند در اندک زمان توانستند بر اقصا نقاط کشور مسلط گردند. و تحجر واجحافات عديده اسلامی را بر مردم ما تحميل نمايند و محر وميت زنان را دو چندان سازند. وقتيکه طالبان نتوانستند اهداف امريکا را برآورده سازند امريکا به فکرسرکوب آنها شد.

امپرياليسم امريکا انهدام برج های تجارت جهانی را بهانه گرفته تحت نام سرکوب تروريسم در 7 اکتبر 2001 به کشورما حملهء نظامی نموده  وآنرا به اشغال درآورد.

امرزه افغانستان در اشغال نیرو های  نظامی  37 کشور در رأس ايالات متحدهء امريکا قرار دارد. اينها که در 7 اکتبر2001 تخت نام سرنگونی و نابود نمودن تروريسم طالبی- القاعده ای، اعمار افغانستان، آزادی زنان به افغانستان هجوم آوردند و تا به حال نيروی هفتا دهزار نفری را در کشور مستقر نموده و روز تا روز بر تعداد آنها می افزايند. دولتی را که در افغانستان روی کار آورده اند متشکل از تمام مزدوران فاسد جهادی، طالبی و خلقی- پرچمی که در طی سه دهه درخدمت سوسيال امپرياليست ها وامپرياليست ها قرار داشته اند و در کشتار و جنايات خلق های افغانستان، شريک و سهيم اند، می باشد.

جنگ آزاديخواهانه ي مردم افغانستان برضد استعمار انگليس و تجاوز سوسيال امپرياليسم روسی بايد درسی آموزنده برای اشغالگران برهبری امريکا باشد.

مردم افغانستان با درس گيری از تاريخ پر افتخار و درخشان شان بايد در برابر اين نيرو های وحشی چنانچه طی اين مدت ثابت ساخته اند که هيچگاه قصد اعمار کشور و آزادی زنان را ندارد و نمی توانند هم داشته باشند و هر روزه برشهر ها و قصبات آنها حمله نموده و آنها را به خاک و خون می کشند، بپا خواسته و تحت رهبری پيشآهنگ انقلابی شان متجاوزين اشغالگر را از کشور خارج و نظام دلخواه شان را حاکم سازند.

بيقين اين بار دستآورد مبا رزات مردم افغانستان بباد فنا نخواهد رفت واستقلال کشور و آزادي  مردمان  آن تامين خواهد شد.

 

مردم آزاده ي افغانستان:

 بامقاومت ملي و مردمي خود متجاوزين اشغالگر رااز کشور بيرون اندازيد!